In totaal
116.871
steunbetuigingen
|
Om wie gaat het
|
Citaat: H. Drion
"Het lijkt me aan geen twijfel onderhevig dat veel oude mensen er een grote rust in zouden vinden als zij over een middel konden beschikken om op een aanvaardbare wijze uit het leven te stappen op het moment dat hun dat - gezien wat hen daarvan nog te wachten staat - passend voorkomt".
H. Drion in de openingsalinea van het beroemde artikel ‘Het zelfgewilde einde van oude mensen' (NRC Handelsblad, 19 oktober 1991).
|
Voorbeeld 1
Een 85-jarige vrouw die altijd erg actief is geweest (vriendinnen, vrijwilligerswerk, buurtcomité), is door reuma steeds meer hulpbehoevend geworden. Deze zelfstandige en trotse vrouw wordt steeds afhankelijker van de hulp van anderen. De vrouw is de regie over haar eigen leven geheel kwijt. Zij wordt door anderen geleefd. Dit staat haaks op de manier waarop zij haar leven heeft ingevuld. Zij lijdt dagelijks aan haar gevoelens van zinloosheid en vervreemding. Met vriendinnen spreekt zij steeds vaker en dringender over haar doodsverlangen.
|
Voorbeeld 2
Een 74-jarige man die altijd met zijn handen heeft gewerkt, kan door ziekte en lichamelijke beperkingen geen voor hem zinvolle bezigheden meer verrichten. Niet meer timmeren en voor anderen klussen doen, maar ook niet meer lezen en klaverjassen. Hoewel zijn kinderen en kleinkinderen hem regelmatig bezoeken en hij daaraan vreugde beleeft, ervaart de man zijn leven in toenemende mate als het moeten uitzitten van de rit. Geleidelijk groeit bij hem een haast tastbaar verlangen naar de dood.
|
Citaat: H.M.Kuitert
"De achtergrond van het klassieke Neen tegen suïcide, wordt gevormd door een verzwegen, niet te bewijzen, zelfs niet plausibel te maken onvoorwaardelijke plicht tot leven. Onder plicht tot leven versta ik daarbij: de plicht van iedereen die leeft om verder te leven. Ik noem het een verzwegen plicht omdat hij nergens met zoveel woorden wordt uitgesproken en toch heel de argumentatie van het klassieke Neen tegen suïcide bepaalt. Zou ze er niet zijn, dan zou het de suïcidant vrij staan bij zichzelf te overleggen of zijn leven nog de moeite waard was. Dat zou niet tot suïcide behoeven te leiden: er zijn meer dingen te overwegen dan deze ene vraag. Maar het zou het recht op zelfbeschikking betekenen."
H.M.Kuitert in zijn boek Suïcide: wat is er tegen? (zelfdoding in moreel perspectief) 1984
|
Voorbeeld 3
Een 92-jarige vrouw heeft haar dementerende man jaren lang verzorgd. Tenslotte werd deze opgenomen in een verpleeghuis. Daar bezocht zij hem dagelijks. Twee jaar geleden is hij overleden. De gezondheid van de vrouw laat erg te wensen over: zij is nagenoeg blind, heeft veel pijn in haar rug en kan nauwelijks meer lopen. De kinderen en kleinkinderen zijn schatten, die regelmatig op bezoek komen. Op een dag vraagt de vrouw haar kinderen en hun partners bij zich. Zij vraagt of zij kunnen begrijpen en instemmen met haar wens om te sterven. Haar kinderen schrikken, maar gunnen haar na diepgaande gesprekken de rust waarnaar zij verlangt.
|
Voorbeeld 4
Een alleenstaande vrouw van 89 jaar, die altijd heel zelfstandig is geweest, krijgt allerlei kwalen. Zij hoort niet meer goed, is slecht ter been en moet door incontinentie altijd luiers dragen. De thuiszorg maakt haar duidelijk dat zij niet langer zelfstandig kan wonen en naar een verpleeghuis moet. Het vooruitzicht om daar steeds verder af te takelen is de vrouw een verschrikking. Zij bidt elke dag dat zij plotseling zal sterven en zoekt intussen hulp en raad met betrekking tot een waardige en pijnloze manier om te sterven.
|
Citaat: Marten Toonder
"En nu kom ik bij de dood. Want die taak kan voltooid zijn. Er is gedaan wat moest gedaan. De geest - je "zelf" - is niet meer gebonden aan die taak waar het lichaam voor nodig was en maakt zich los. Onthechting dus. En in de vrijheid tot sterven die dan ontstaat, kan het stoffelijke leven te lang gaan duren. Dat is precies wat ik ervaar. Mijn leven is voltooid. (...) Het gaat hier om het laatste en tegelijk meest eigene, tere, intieme besluit dat een mens kan nemen: dat over zijn bloedeigen, materiële leven. Vrijheid te leven reikt tot in het sterven. Mensen moeten elkaar het licht in de ogen gunnen, ook als iemand de ogen voorgoed wil sluiten".
Interview in Relevant 2003 met Marten Toonder, 90 jaar.
en zo vele anderen ...............................
|
Deel deze site met uw relaties:
|
